5 Ağustos 2014 Salı

Böğürtlenli Limonata









Çoluk çocuğuna benim gibi ne yedirip ne içireceğini şaşırmış anneler ..
Bunu da yaptım.
Ee evde böğürtlen var..Ben yiyorum bol bol ..Ama cücükler yemiyor.
Nasıl yediririm nasıl yediririm derken aklıma böğürtlenli limonata geldi..
1 su bardağı böğürtleni 1 bardak su ile blenderden çektim.
Yarım limon sıktım.1 çorba kaşığı da şeker ilave ettim.
Daha sonra süt süzgecinden geçirdim ki böğürtlenin tanelerinden kurtulalım..Cücükler tepki göstermesin , protesto etmesin..
Afiyetle içtiler.


3 Renkli Kurabiye





Malzemeler
150 gr tereyağı
1 çay bardağı çiçek yağı (zeytin yağı çabuk yanıyor o yüzden kullanmıyorum)
Tarçın
Zencefil
1 çay bardağı buğday nişastası
aldığı kadar un
1 çimdik mavi gıda boyası, 2 çorba kaşığı kakao.
Yapılışı:
Tüm malzemeler yoğrulur..yumuşak ve oklava ile açılabilir bir hamur elde edilir.
3 parçaya bölünen hamurun 1 tanesine kakao eklenir.
diğer parçaya mavi gıda boyası (az ) eklenir.
Diğer parçaya da zencefil ve tarçın eklenir..az miktarda .

ayrı ayrı açılır.
aynı büyüklükte daireler elde edilir.
daireler üst üste konulur.
rulo yapılır..keskin bir bıçak yardımıyla ince dilimler kesilir..fırın tepsisine dizip 170 derecede hafif kızarana kadar pişirilir.
sık sık kontrol etmek gerekiyor pişirme aşamasında ..yanmasın.
Afiyet olsun.

2 Ağustos 2014 Cumartesi

Bizim evde yine kertenkele var.







Oğlanların dere boyu gezmesinde yakaladıkları harika renklere sahip kertenkele..
Akşama kadar bizimleydi. Ama gece olup da çocuklar uyuduğunda bahçeye saldım gitti !!!

Sabah uyanınca kıyameti kopardılar ama iş işten geçmişti..çoktan gitmişti kertenkelemiz.

1 Ağustos 2014 Cuma

Bayram Bitti , Eve Döndük.



Bir Ramazan daha bitti.
Bayramını bile yaptık.
Ayvalık - Akçay arasında gittik geldik.
Denize her gün gittik.
Bu resimde tüm ailenin erkekleri aynı karede.
Allah uzun ömürler versin hepsine.
Bayram dönüşü abimizi babaannemizde bıraktık yola çıktık.
Küçük sorar " Anne Emir neden gelmiyor. (Arabaya binmeden evvel abi kardeş  kucaklaştı .)
Kucaklaşma sırasında Ediz : "Görüşürüz Emir."
Emir"de hiç ses yok.
Eve dönüş yolunda yine Ediz birkaç kez abisini sordu..
"Babaannende kalacak, orda biraz okula gidecek, camiye gidecek oğlum"
"Hııı tamam."
Dün işe giderken bakıcımıza zorla bıraktım..Apartmanın kapısından içeri sokmam 15 dakikamı aldı..İçeri sokuyorum..yine kaçıyor..
Daire kapısına geldik..Ordan içeri sokmam yine 15 dakika..Bu arada otobus kaçtı zaten.
Bu arada ağlıyor girmiycemmmm diye..5 günde alışmış iyice bizle kalmaya.
"Emir de gelsinnnn " diye az sızlanmadı..Yalnız girmek istemedi.
Ama yine de iyi geçmiş dün. Bugün de daha iyi..sabah yine girmek istemedi..bacaklarıma sarıldı yine.
Ama teyzemiz "gel lego oynayalım " deyince yelkenler fora.
Demek ki oğluşum oyun istiyor..İlgilenilmek istiyor.
Burada iş bakıcı teyzemize düşüyor.
Puzzle , lego , araba götürdük ..Onlarla oynamış.
Bu sabah ise güneş doğunca erkenden uyanmış , salona geçmiş. Salondaki koltukta uyumaya devam etmiş.
Sabah kalktığımda öyle buldum.
Tv. açtım uyansın diye.
Kahvaltısını hazırladım.Yaptı. Babası kalktı . onunla konuştular..
Kıyafetlerini getirdim. Giydirdim. Hazır ettim.
Koştu odasına "Emir hadi kalk gidiyoruz. AAaaa emir gelmemiş."
Tekrar söyledim uzun kalacağını . "Sonra gidip alacağız "dedim.
Dün bakıcıdan aldığım vakit de aynı soruları sormuştu.
"Anne Emir akşam babamla mı gelecek?"
cevabını vermiştim fakat daha zamanla ilgili tam bir fikri olmadığı için her an gelecek gözüyle bakıyor.
Yine bakıcı dönüşü yolda yürürken sordum :
-"Abini seviyor musun?"
-"Çok seviyorum."
-"Abini özledin mi?"
-"Çok özledim."

Abimizin keyfi çok gıcırmış. Dün akşam tüm aile okey oynamışlar.

1 kez yenmiş Emir .Biraz da bozulmuş bu duruma .
Bugün de saat 10.30 da aradım. Amcasıyla denize gitmişler öğlene kadar. Yüzüyormuş bizim sıpa. Mis gibi tatil. Keşke daha önce aklımıza gelseymiş  babaannede bırakma fikri. Gerçi zararın neresinden dönersek kardır. Buna da şükür.
Yakında görüşmek üzere Adil Emir"ciğimmmmmm..Özledik seni..Sen bizi özlemesen bile biz seni özledik.


25 Temmuz 2014 Cuma

Ve Sonunda Ramazan Bayramı Yaklaşır.


(Akçakoca "dan bir fotograf. Küçük poğaçamın elleri , büyük sıpamın ayakları .)

Bu günden sonra nete giremem diye düşünüyorum.
Bu akşam Ankara "dan amcamız geliyor.
Ayvalık" a doğru yola çıkacağız.
5 günlük tatil .
Akçay - Anneanne
Ayvalık- Babaanne
2 yer arasında gidip geleceğiz.

Şimdiden herkesin bayramını kutluyorum. Yola gidecek olanlar kazasız belasız gitsinler , gelsinler inşallah.

Bayram sonu güzel fotograflarımızı yüklerim inşallah.

22 Temmuz 2014 Salı

Tertemiz Bi Sevgi...


Daha önceden de Ediz in abisine olan hayranlığını anlatmıştım.
Dün akşam bakıcıdan aldık çocukları yine.Eşim büyük oğlumla yukarı çıktı. Biz ediz"le apartmanın merdivenlerinde oturduk yan yana bekliyoruz abisi gelsin ve parka geçelim. Aslında ne kadar yorgundum bilemezsiniz. İftar vaktine kadar çocuklar eğlensin de istiyoruz.
Neyse abisi gelinceye kadar oğlumla sohbet edeyim dedim. Özel olduğunu hissettireyim.
Kulağına eğildim "Seni çok seviyorum " dedim.
Hoşuna gitti. "Ben de Emir"i seviyorum " dedi yine.
Bu kez beklemiyordum .Tekrar aynı şeyi söylememeliydi. Beni sevmeliydi. Çünkü başbaşaydık.
"Beni sevmiyor musun peki ?"dedim.
"Seni de seviyorum , emir"i de , babamı da" dedi.
Neyse yine de gönlümü almıştı küçük bey.
Allah sizi hiç ayırmasın , hep sağlıklı ve mutlu olun inşallah.

Çocuk Büyütmek ...


Kuzular yazın verdiği enerji patlamasıyla yerlerinde duramıyorlar.
Bu resim taaa kış mevsiminden.
Şu ara Büyük oğlum her şeye muhalefet.
Kardeşine çok kızıyor. Onun sorduğu sorulara sert cevaplar veriyor.
Bir kaç kez konuştum. Bir kaç kez falakaya yatırdım :)

Bir keresinde büyük oğlum ayaktaydı kardeşi "çekil tv yi göremiyorum "dedi. Abisi sinirle gitti, ittirdi ve düşürdü , "sana ne " diye bağırdı bir de..sinirle... :(
Her dakika bi itişme fark ettim.. Hiç yoktu böyle problemlerimiz.Ama 15 gündür hat safhada.Her dakika bi kavga , arkasından küçük oğlanın ağlaması..
Sevgi dolu , sakin , bol öpücüklü halime rağmen büyük oğluşumda bi değişme olmadı.
2 gece önce onları yataklarına yatırınca büyük oğlumla kısa bir konuşma yaptık.
Artık 7 yaşını geçtiğini ,iyiliği kötülüğü fark edemeyecek kadar küçük olmadığını, bundan sonra yaptığı iyilik ve kötülüklerin onun defterine yazılacağını falan. Korkutmadan , gerektiği kadar.
Alt komşumuzun 5,5 yaşındaki oğlunu ve kardeşini örnek gösterdim. "Onlar kötülük yapmayı bilmiyor. Akılları tam olarak ermiyor bazı şeylere , ciddi olaylara kahkahalarla gülebiliyorlar mesela ama sen öyle değilsin "dedim..
7 yaş altı ve 7 yaş üstü arasındaki fark bu.. "Haklısın anne " dedi.
Bu  kısa konuşmadan sonra değişiklik hemen ertesi gün fark edildi.
Siniri duruldu..Kardeşine karşı.Konuşmamızın işe yaraması çok şaşırttı beni. İsterse yapabiliyordu demek ki .
Umarım uzun süreli bi değişim olmuştur. Bundan sonra daha sakin hareket edersin inşallah büyük sıpam.


9 Temmuz 2014 Çarşamba

Günaydın.

Dün akşam iş çıkışı her zamanki gibi eşim beni merkezden aldı. Önce bakıcımızın evine gidip çocukları aldık.
Ben eve çıktım , iftardan önce yemekleri hazır etmek için. Eşim ise çocuklarla parka girdi. Büyükoğluşum dün camii ye başladı bu arada..  İlk gün oturmuş izlemiş sadece. Neyse akşam olup da eşim çocuklarla eve geldiğinde yemekler hazır,  çocuklar kurt gibi acıkmış oluyor .
Dün akşam menümüzde çiğ börek vardı. Oturdu çocuklar yemeye başladılar.
Nereden söz açıldı bilemiyorum "En çok kimi seviyorsun " sorusu çıktı ortaya.
Emir dedi ki : "Ben en çok annemi seviyorum."
Hemen ekledim "Babamı, kardeşimi de çok seviyorum diyecektin galiba ?"
"Hayır en çok seni seviyorum !"
Ediz de fikrini söyledi durur mu ?
"Ben en çok Emir" i seviyorum."
Ben şaşırdım tabi. Annemi ya da babamı seviyorum demesini beklerdim biraz galiba..Ama çok hoşuma gitti tabi cevabı.
Emir atladı Ediz " in cevabına " Beni sevme istemiyorum, annemi sev , babamı sev !"
Ediz kızdı " Hayırrrr Emir ! Ben en çok seni seviyorum."
Maşallah oğullarıma Allah sizi hiç ayırmasın kuzularım. Hep birlikte mutlu ve sağlıklı olun inşallah.

Bu resimde de ediz sanıyorum 2,5- 3 aylık kadar.
Sabah erkencikten kalkarlardı. Saat 5 mi desem 6 mı bilemedim ?

8 Temmuz 2014 Salı

Evde böcük var !!!!!!







Yani işte ne kadar hayvan sever bir aileyiz .
Küçüğünden büyüğüne yanıp tutuşuyoruz bu canlılar için.
Eve gelen bu kertenkeleyi bizim sıpalar dere kenarında bulmuşlar..
Zaten dere kenarına gittiklerinde ya kurbağa kovalarla , ya kertenkele..
İşte bu da kanıtı .Buyurun.

4 Temmuz 2014 Cuma

Kumaş boyası ve patates baskısı

 


Yabancı bi sitede görmüştüm . Ondan esinlendim.
Büyükçe bir patatesi aldım ikiye böldüm.Ve kamyonet şeklinde şekil verdim.
Kumaş boyasıyla boyadığım kamyoneti badisinin üstüne bastırdım.1 dk. kadar bekledim. Bunu her renk ile tekrarladım.
Bir de oğluşumun yaşını bir sulu boya fırçasıyla yazdım.(Maşallah sana küçük sıpa)
Bunu gören büyük oğlum ben de isterim diye tutturunca onun da bir badisini kamyonetle süsledik.ona da yaşını yazdık. Boyama aşaması çok eğlenceliydi. Güzel oldu siz de deneyin.

2 Temmuz 2014 Çarşamba

Taze sıkılmış portakal suyu





Geçen kış çocukların (Düzce"nin iklimine alışkın almadıkları için )hastalanmalarından çok korktum. 
Çünkü geldiğimiz yerde kış yaşanmıyordu.Kış yağmur ve rüzgardan ibaretti.
Düzce ise - 20 leri görüyordu. Kar lapa lapa yağıyor günlerce yerde kaldığı oluyordu.
Beni bir korku sardı tabi..Kış gelince belkide çocuklarım sık sık hastalanacaklar, ateşleneceklerdi.
Her gün hiç bıkmadan portakal sıktım sıpalara.
Belki faydası olur da kışı hastalıksız atlatırız diye. Yada daha az hastalıklı.
İşe yaradı ve benim oğluşlar hastalığı kolay atlattı tüm kış..Büyük sıkıntılar çıkmadı Allah"a şükürler olsun.

Düğme desenli eteğim.